- Posts tagged Marketing
- Explore Marketing on posterous
Kerstpakket
Onlangs bezocht ik noodgedwongen een filiaal van de LIDL. Je leest wel eens verhalen over hoe de cassières daar worden uitgebuit, en dat ze niet eens naar de WC mogen als ze ongesteld zijn. Daarom voel ik me in de LIDL net een hoerenloper die zich, verleid door het goedkope lekkers, over zijn principes heenzet en in weerwil van moderne vrouwenhandel toch naar binnen gaat. Ziezo, tot zover de politiek correcte disclaimer. Maar goed, ik was dus in de LIDL. (Nog even over die cassières: die worden heel boos als je wijnflessen rechtop op de lopende band zet. Kennelijk kunnen de lopende banden bij LIDL daar niet tegen, en ik vermoed dat eventuele breukschade gewoon wordt ingehouden op het schamele salaris van degene die achter de kassa zit. Probeer het maar eens: “Flessen plat neerleggen!!!” schreeuwen ze zodra je de wijn in de reguliere Albert Heijn-stand plaatst. Maar dat terzijde, want waar ik het over wil hebben is eigenlijk iets heel anders. Namelijk merknamen.)
U weet ongetwijfeld van het bestaan van gespecialiseerde bureaus die niets anders doen dan namen bij producten of diensten verzinnen. Daar verdienen ze goed geld aan, kan ik u verzekeren. Om het denkproces dat bij het totstandkomen van een merknaam toch nog enige substantie te geven, gaat zoiets vaak vergezeld van een presentatie. Daarin wordt dan op onnavolgbare wijze duidelijk gemaakt dat het geen toevalstreffer of briljante vondst is waar zo’n bureau mee op de proppen komt. Neem bijvoorbeeld een naam als Selexyz, en u begrijpt dat die er nooit zonder heel veel abstraheren en ander high-level denkwerk gekomen is. Of Veolia. Of Cilit Bang.
Maar dan de LIDL!
Bij de tijdelijk verkrijgbare kerstartikelen vond ik daar een 4-pack bier dat gewoon heet naar naar wat het veroorzaakt, namelijk Malheur. Gewoon, eerlijk zeggen waar het op staat lijkt mij een hele goede strategie. Briljant bedacht. Direct ging ik op zoek naar sigaren van het merk Uche Uche, maar die waren helaas niet verkrijgbaar. Maar wat niet is kan nog komen. Ik rekende de Malheurtjes af, en bedacht ter plekke aan wie ik zo’n flesje bij wijze van alternatief kerstpakket cadeau ging doen.
Schaamteloos...
...deze zelfpromotie, maar vandaag zat de aanbiedingsfolder van Uitgeverij Contact in de bus. En kijk, op pagina twee en drie...
Nu nog even wat schrijfwerk afmaken.
Margriet Winterfair
"Dat boek van jou, daar gaan we niet veel van verkopen", sprak mijn uitgeefster toen ik haar een vroege versie van De Kostwinner liet lezen. Nou weet ik uit ervaring dat uitgevers er ook maar een beetje met de pet naar gooien, want hoe vaak hoor je niet verhalen over totaal onbekende debuten die uit het niets tot millionsellers uitgroeien? Dus vroeg ik maar gewoon naar de bekende weg.
"Uitgever, waarom zeg je dat?"
"Vrouwen kopen meer en lezen meer dan mannen. Dus vrouw-onvriendelijke boeken verkopen niet. Dat weten we gewoon"
"Het is geen vrouw-onvriendelijk boek. Het is hooguit een mens-onvriendelijk verhaal, waarin de man ook nog eens aan het kortste eind trekt."
"Nou, als het blijft zoals het is moet je de realiteit van de markt wel accepteren. Dat je de vrouwelijke lezer schoffeert is commercieel niet handig."
"Dus je wil dat ik het verhaal aanpas? Geen haar op mijn hoofd die daaraan denkt".
"Ik wil niet dat je iets aanpast. Maar we moeten het met elkaar eens zijn dat als dit het is, je er zeer waarschijnlijk weinig van zult verkopen"
"Dan moet dat maar".
"Dan zijn we het daarover eens".
Inmiddels zijn we drie drukken verder en mag ik donderdag voorlezen op de Margriet Winterfair. Ronald Giphart trad er zaterdag op, en schreef er vandaag een merkwaardig stuk over. Beetje badinerend, toch. Tikje lacherig. Het dédain voor de huisvrouw op middelbare leeftijd ("vloedgolf van oestrogeen") sluimert tussen de regels door. Waarschijnlijk zat de zaal vol vrouwen die graag boeken lezen, en het leuk vinden de mens achter het boek te leren kennen. Als ik iets weet vanwege mijn professionele beslommeringen, dan is het dit: afnemers zijn altijd intelligenter dan je denkt, dus onderschat ze niet. En: de markt heeft altijd gelijk.
Books will be books
Aardige infographic, gevonden op www.theunbook.com. Binnenkort meer over e-books, uitgeven en auteur3.0.
Nieuw: Vaderdag- en WK specials in De Kostwinner Store
Hilarische Signeersessie, Komt Allen!
Vroeger was het leven simpel. (Al heel lang wilde ik een verhaal met deze zin beginnen. Gelukt!). Als schrijver had je een idee, je stopte een pijpje en ging in totale rust achter je Underwood zitten te tikken. Na een jaar of wat bracht je je typoscript naar de uitgever, die er dan met een rood potlood doorheen ging, her en der wat verbeteringen suggereerde, en voor de rest had je er geen omkijken naar. Een paar maanden later lag je boek dan in de winkel, vaak nog persoonlijk door de uitgever op de fiets langsgebracht. Terzakekundige recensenten schreven een kritiek die hout sneed, en je boek bleef toch zeker een jaar in de boekhandel verkrijgbaar.
Tegenwoordig gaat dat niet meer op. Voor veel schrijvers is het schrijven (de core business, zou Tonk van Lexmond zeggen) bijzaak geworden. Want nog voor je boek uit is, moet je je bezighouden met allerhande ambachtsvreemde activiteiten. De keuze van het omslag, de promotabiliteit van je verhaal, de kleur van je haar, je gezinssamenstelling, de omvang van je CD-collectie en de lengte van je geslachtsdeel lijken tegenwoordig belangrijker dan de kwaliteit van het boek. Daar kun je als cultuurpessimist over lopen simmen, of, zoals ik doe, proberen er maar het beste van te maken. En ach, met boeken is het net als met kinderen: je gunt ze het allerbeste, en je doet alles voor ze, ook al gaat dat ten koste van je eigen welbevinden.
Wees daarom niet verbaasd als u 8 mei aanstaande in Sassenheim twee "schrijvers" op een bakfiets door het dorp ziet crossen. Het is allemaal voor het goede doel moet u maar denken. En baat het niet, dan schaadt het ook niet.
Tot slot, en for the record: ik heb geen bakfiets. Het woord 'bakfiets' komt in De Kostwinner tweemaal voor, en het gezin Van Lexmond heeft er ook geen.
Van niets op twee bij Selexyz Scheltema
En nou niet zeuren dat top-tienen nooit kloppen. En nee, het is ook geen 1 april grap, want het stond gisteren al in Het Parool. Dank, alle kopers in 020! En dank, alle boekverkopers van Selexyz Scheltema!
Presentatie De Kostwinner Libris Inspiratiedag
Vamiddag gaf ik een workshop tijdens de Libris Inspiratiedag. Op die dag komen bij Libris aangesloten boekhandelaren naar Hoevelaken om zich te informeren over nieuw te verschijnen (of net verschenen) boeken. Een buitenkansje, want dan kun je in één keer een groot aantal belangrijke afnemers tegelijk informeren. En nog leuk ook om te doen.
Hierbij een videoversie van mijn Keynote presentatie. Als het te snel gaat, even de pauzeknop indrukken.
Recht van Retour
Nee, ik heb het niet over een nieuwe roman van Leon de Winter. Recht van retour betekent dat een boekhandel overtollige voorraad terug mag sturen naar de uitgever. No questions asked. Van De Kostwinner zijn er inmiddels 6000 gedrukt. Als je die op elkaar legt, krijg je een stapel ter hoogte van de Rembrandttoren in Amsterdam. Voeg daarbij dat een boek gemiddeld zes weken de tijd heeft om zich in de boekhandel te bewijzen, en u begrijpt dat deze window of opportunity maximaal benut moet worden. Anders valt het torentje gewoon om, in de richting van De Slegte. Neemt niet weg dat ik erg blij en vereerd ben met deze plaatjes van Selexyz Scheltema.
